Het moest een keer gebeuren. En waarom niet op mijn tweede dag waarop ik met kind in BabyBjörn buiten ben, in onwennige staat. Het duurde niet langer dan twee seconden. En toch werd ik woest en sprongen er bijna tranen in mijn ogen. Van woede, uiteraard.
Zo stond ik in de Hema wat bezweet te staren naar gordijnstoffen die ik natuurlijk allemaal stom vond. Ik wilde net weglopen om naar een ander willekeurig product te kijken, toen het gebeurde. Het ongevraagde advies van de vreemde vrouw. Mannen doen dit soort dingen niet. Die kijken wel uit. De vrouw, type buurvrouw met bril, keek mij aan en zei met keiharde stem: Je moet het kontje wel ondersteunen, HOOR! Ze keek heel vies uit haar ogen.
Er flitste een WTF door mijn hoofd en ik snauwde haar toe: hartstikke bedankt, mevrouw, voor dit ONGEVRAAGDE ADVIES. Kutwijf, mompelde ik en draaide mij woest om en liep toch wat wankel naar de kassa. Alsof ze mij geraakt had, met een kogel. Schampschot, echter. Want ik had eerder verwacht dat ze zou opmerken dat het hoofdje van mijn kind ONDERSTEUNING nodig heeft, want het WIEBELT zo, HOOR! Waarop ik dan weer zou antwoorden dat mijn kind in de fokking BabyBjörn zit ingepakt, dat die Zweedse ontwerpers wel zo slim zijn geweest om het zo te maken dat het kind op alle mogelijke manieren ondersteuning ondervindt omdat anders kersverse ouders er geen honderd euro voor over hebben. ZO. Nog meer commentaar? Waarop Kiki dan een enorme wind zou laten.
Voor de volgende ontmoeting, dan maar.
Zo’n wijf kan ook gewoon haar smoel houden, HOOR! Tsjongejonge, waar bemoeit ze zich mee. Volgende keer snoeihard afsnauwen, hoewel ik het betwijfel of dit soort wijven ook in onze nieuwe buurt rondlopen. Keurig nette mensen geven geen ongevraagd advies. Toch?
Van junks heb ik nog nooit ongevraagd advies gekregen, dus daar zal je in de nieuwe buurt niet veel mee te maken krijgen.
Dat heb ik trouwens niet zelf verzonnen. Femke Halsema zei het ooit in een kamerdebat.
“Mevrouw Halsema (GroenLinks): Ik luister naar mevrouw Agema en het toeval wil dat ik in zo’n “pleuriswijk” woon, de Transvaalwijk in Amsterdam. Volgens mij is zij nog nooit in zo’n wijk geweest, want zij weet echt niet waarover zij het heeft.”
Een hoop sherryjunkies in onze nieuwe buurt, gok ik.
Het valt nog mee dat ze het niet had over bipsje ofzo. Maar wat een h00r inderdaad!
Bejaarde vrouwtjes zijn het ergst in deze. Hun favoriete hangplek is meestal de supermarkt, waar ze niet schromen je klem te zetten met hun karretje, dat ze ondanks hun reuma met onwaarschijnlijke behendigheid kunnen besturen. Wen er maar vast aan; “Se hep het KOUD”, ”
Moet se dat mutsie niet AF?”, “Wat leuk, bent u ook al OMA?”. De beste remedie is direct antwoorden in bot, luid en plat UTREGS!
Iedereen weet toch dat je babies bij de onderarm moet optillen.